قیر امولسیون
قیرابه (قیر امولسیون) از مخلوط کردن قیر و آب با یک ماده امولسیون‌ساز به‌دست می‌آید. مقدار ماده امولسیون‌ساز بسیار کم و در حدود 0.3 تا 0.5 درصد وزن قیر است.
مقدار آب مصرفی این نوع قیر در حدود 30 تا 50 درصد وزن قیر است. ماده امولسیون‌ساز معمولاً یک نمک قلیایی اسیدهای آلی یا نمک آمونیوم است که باعث باردار شدن ذرات قیر می‌شود.
به این ترتیب ذرات قیر در اثر بار القایی یکدیگر را دفع می‌کنند و به‌صورت کره‌هایی با قطر یک‌صدم تا یک‌هزارم میلی‌متر در آب شناور می‌شوند.
استفاده از این نوع قیر باعث کاهش آلایندگی محیط زیست می‌شود و چون از نفت یا حلال‌های قابل‌اشتعال استفاده نمی‌شود، خطر اشتعال در حین حمل‌ونقل قیر کاهش می‌یابد.
از قیر امولسیون می‌توان به جای قیر MC پس از تکمیل زیرسازی جاده و پیش از آغاز پخش آسفالت استفاده کرد و همچنین برای تولید آسفالت بتنی یا عایق‌کاری به کار می‌رود.
یکی دیگر از کاربردهای این محصول در زمین‌های کشاورزی، جلوگیری از تبخیر آب و کاهش رطوبت زمین است.